In mijn werk staat de mens centraal. Een aantal jaren ben ik op stap geweest met mijn camera op zak. Altijd op zoek naar a face in the crowd. Dit resulteerde in schilderijen over mensen.

Al schilderend probeerde ik de mensen terug te halen naar dat ene moment waarop hun beeltenissen op mijn netvlies zijn blijven hangen.

Dit gaf mij de gelegenheid om me geheel over te geven aan het schilderen en tekenen. Iets wat ik op de academie door de vele andere activiteiten nog amper gedaan had.

Nu ik een aantal jaren verder ben heb ik mij in 2009 overgegeven aan twee fascinaties die ik al als kind bezat.

Japan of liever gezegd: “The dainty Ladies of Japan”.

Pinoccio: tekeningen en schilderijen die gaan over de zoektocht van een jongen die eigenlijk liever een meisje had willen zijn.

Aan beide onderwerpen werk ik wisselend.

In de leemte, die ik gebruik om van ene wereld (Japan) in de andere(Pinoccio) te komen, maak ik tassen van mijn oude tekeningen en schilderijen.

En natuurlijk heb ik, net als de meeste schilders, een Muze haar naam is Nathalia. De bron van mijn vrije werk.